سلام دوستان

This note is from a community worker who is involved and cares for people she serves. She has asked us to not mention her last name.

سلام دوستان!

روزگاری بود، نه چندان دور، که جمعیت جوامع فارسی زبان مهاجر در ونکوور بزرگ به اندازه حالا نبود و در نتیجه نیاز به حضور متخصصین و سازمانهایی که خدمات تخصصی به این گروه از مهاجران ارائه کنند کم بود. منابع اطلاعاتی و آموزش اجتماعی هم بیشتر محدود می شد به منابع غیر رسمی و سنتی. از سویی سازمانهایی که خدماتی به مهاجرین فارسی زبان ارائه می کردند، اولا توسط غیر فارسی زبانان نا آشنا به وجوه مختلف فرهنگی ما اداره می شدند که راهنمای آنان افسانه هایی بودند که بیشتر از طریق رسانه ها به گوششان رسیده بودند، و ثانیا به دلیل بهره مند نبودن از حضور نیروهای متخصص بیشتر به ارائه خدمات جهت رفع مشکل عدم تسلط به زبان انگلیسی ما مهاجران بودند. این امر باعث شده بود که ما فارسی زبانان مهاجر، در راه انطباق ( و نه تقلید) با وجوه مختلف زندگی در جامعه میزبان با چالش هایی رو به رو شویم و در نتیجه فرزندان ما هم راه دشوار تری را طی کنند تا به مقصد برسند، و متاسفانه تعدادی نیز به مقصد نرسند.امروزه، سازمان هایی هستند که توسط افراد دلسوز جامعه مهاجر تاسیس شده اند و این افراد با اندوخته دانش، تجربه و آشنایی کامل با فرهنگ جامعه مهاجر و جامعه میزبان، به آموزش خانواده ها می پردازند.استفاده از این فرصت ها، در عین حال که کمک فراوانی برای آسان تر طی کردن مسیر مهاجرت برای ما مهاجرین می کند، این افراد متخصص را هم تشویق به ادامه کار و فعالیت هایشان می کند.این همه باعث اعتلا، رشد، و ریشه دار تر شدن جامعه فارسی زبان مهاجر خواهد شد، و بیشترین سود آن شامل ما، فرزندانمان و نسل های بعدی می شود.برنامه های کارگاه های آموزشی انجمن آموزش گران خانواده را، که در مسیر آموزش خانواده های فارسی زبان در ونککور بزرگ نقش های مهم و پررنگی را به عهده گرفته اند، به این ای میل ضمیمه می کنم.این فرصت ها را از دست ندهیم.با آرزوی شادکامی، سلامتی و آرامش برای همگی،بهاره