Multicultural Event Dec 16, 2012

>

مقوله چند فرهنگی‌ بودن همه ما

دوستان عزیز، به اطلاع میرسانیم که در روز ۱۶ دسامبر ۲۰۱۲، مراسمی داریم در جهت بزرگداشت و ارزش‌گذاری مقوله چند فرهنگی‌ بودن همه ما. زندگی‌ در جامعه کانادایی به ما آموخته است که با وجود تمام تفاوت‌های فردی، خانوادگی، قومی، ملیتی، و روش‌های زندگی‌، افراد میتواند در کمال احترام در کنار هم زندگی‌ کنند. همین خود دلیلی‌ است برای ارزش گذاری و جشن گرفتن. از آنجا که جامعه مشاوران و آموزشگران خانواده در جهت ارائه خدمات به جامعه ایرانی‌ - کانادایی قدم بر می‌دارند، جا دارد که ساعتی‌ را به گفتگو و بررسی‌ این همکاری و همیاری در کنار هم باشیم. در این مراسم گروه جوانان ما به خصوص در مورد کار خود با جوانان صحبت میکنند. در ضمن با رسیدن به تعطیلات کریسمس و شروع سال جدید، نیاز بیشتری به گردهمایئ برای گفتگو در مورد جامعه چند فرهنگی‌ که ما همه در آن زندگی‌ می‌کنیم، وجود دارد. در این مراسم دوستان عزیزانی که مایل به آوردن خوراکی خاصی‌ و یا شیرینی‌ برای تقسیم با دیگران هستند، تشکر می‌کنیم. به امید دیدار Date: December 16, 2012 Time: 4.30- 7.30 pm Place: Delbrook Centre, North Building, 600 West Queens Road North Vancouver, BC., V7N 2L3 Info & Registration: Poran Poregbal 778-883-0591

کلاس‌های والد گری در وست ونکوور

دوستان عزیز

مایل هستیم که آغاز یک دوره ده هفته‌ای از کلاس‌های والد گری جهت بررسی‌ نیاز‌های والدین و فرزندان را به آگاهی‌ برسانیم.  در این کارگاه‌های آموزشی، ما به نکاتی‌ چون بوجود آوردن انگیزه و اشتیاق در فرزندان خود می‌پردازیم. پرسش‌های شما در مورد چگونگی‌ تربیت و پرورش کودکان و نوجوانان در این کلاس‌ها پاسخ داده میشود و هدف ایجاد فضای برای گفتگو و یادگیری می‌باشد.  در دنیای جدید که فرزندان ما با سوگیری به دنیای مجازی میتوانند از ما دور شوند، ما باید راهکارهای جدید استفاده کنیم که از دنیای ایشان آگاه باشیم، این تنها راه ایجاد مکالمه و داشتن محیط گرم خانواده می‌باشد.  این کارگاه‌ها در دو ساعت و به مبلغ ۳۰ دلار هر جلسه در دفتر ما در شهر وست ونکوور از تاریخ ۸ نوامبر شروع میشوند.

Please see our website for more info. 

داستان مرد دو شخصیتی

چند سال پیش، در دفتر کار مشاوره خود بودم که دیدم در باز شد و مردی قد بلند با چهره‌ای در هم  وارد سالن شد.   در اولین جمله ایشان توضیح داد که بدون وقت قبلی‌ آمده و نیاز دارد که با کسی‌ صحبت کند.  افسرد‌گی و سردرگمی  را میشد در صورت و حالت ایستادن ایشان دید. در فرصت بعدی ایشان پرسید که آیا تا بحال با کسی‌ که دو شخصیتی باشد کار کرده بودم.  لهجه غلیظ ایشان در زبان انگلیسی‌ همراه با تن صدای پایین، مرا بر آن داشت که با دقت گوش کنم.  با دیدن کمر خمّ شده و صورت رنگ پریده ایشان دریافتم که این فرد در لحاظت بسیار بحرانی بسر میبرد.  میشد حدس زد که این مرد حدود پنجاه سال سنّ را داشته باشد.   توضیح داد که بیشتر از سی‌ سال بوده که ایشان با فرد دیگری در وجود خود زندگی‌ می‌کرده ولی‌ حدود پنج سال پیش توانسته بود که آن فرد را از وجود خود بیرون کند.  در حین حرف زدن مرد به آرامی اشک می‌ریخت و تن صدایش همچنان پایین تر میرفت.   پس از چند جمله، دوباره مرد پرسید که آیا من در مورد افراد چند شخصیتی اطلاعاتی‌ داشتم.  در پاسخ به پرسش ایشان  همراه با نشان دادن یک صندلی، به آرامی به ایشان گفتم که نه من هرگز شانس کار مشاوره درمانی را  با افراد چند شخصیتی نداشته‌ام،  ولی‌ مایل هستم که در این مورد یاد بگیرم.  به نظر آمد که این مرد از شنیدن این پاسخ کمی‌ احساس اعتماد کرد و در حال زمزمه بیان کرد که هیچ کس داستان ایشان را باور نمیکند.  در آن زمان نمی‌د‌انستم که آیا واقعا می‌توانستم کمکی‌ به این فرد برسانم و باز هم هیچ آگاهی‌ نداشتم که در دو سال پس از این ملاقات، این فرد یکی‌ از پیگیر‌ترین مرجویین جلسات مشاوره من خواهد بود. 

 آن روز گذشت و این فرد هفته پس از هفته در روزی مشخص و سر ساعتی‌ همیشگی‌ به جلسات مشاوره میامد. 

حتی گاهی یک روز قبل از روز ملاقات، این مرد سری به کلینیک میزد و با چرخش و بررتسی اوضاع بدون کلامی‌ از در خارج میشد، گویا که ایشان نیاز داشت که مطمئن شود که ما هنوز سر جای خود هستیم و در کلینیک هنوز باز است. به نظر میامد که این فرد هر لحظه منتظر بود که از طرف ما جواب منفی‌ بشنود چرا که در گذشته در‌های بسیاری به روی این مرد بسته شده بود، گویا که این مرد عادت داشت که ترد شود و تنها بماند.  ولی‌ ما بر طبق روال کار خود در کللینیک کار میکردیم و من مطمئن بودم که این فرد در رنج و درد روحی شدیدی بسر میبرد

داستان زندگی‌ این فرد با هر آنچه که شنیده بودم فرق میکرد و ماه‌ها کشید که من داستان کلی‌ را متوجه شوم.  در تمام این ساعت‌ها سعی‌ می‌کردم که بیشتر گوش کنم و کمتر سخن بگویم چرا که این مرد بیشتر نیاز داشت حرف بزند تا گوش کند.  داستان زندگی‌ این مرد، مرا بر انگیخت که در مورد این بیماری و یا پدیده چند شخصیتی بودن مطالعه و تحقیق کنم.  شاید که بیشتر در مورد این پدیده در فیلم‌ها دیده بودم و یا در شکل عادی افرادی را دیده بودم که امروز یک گونه صحبت میکنند و فردا به گونه‌ای دیگر.  شاید آگاهی‌ به این امر که این افراد که با چند شخصیت در یک وجود زندگی‌ میکنند و در اطراف ما هستند، کمی‌ دور از ذهن برایم میامد

چیزی که مشخص است و طبق تمام تحقیقات بحران‌های روحی دوران کودکی مثل اذیت و آزار های شدید ارتباط مستقیم با رشد یک یا چند شخصیت دیگر در یک وجود دارد.  این مرد تعریف کرد که در سنّ ده سالگی مورد تجاوز جنسی‌ و آزار فیزیکی طولانی مدت قرار می‌گرفت.  در آن دورانی که این دست زدن‌ها به یک پسیر بچه ده - یازده ساله در حال اتفاق افتادن بود، این کودک برای خود مشغول به ساختن و پرداختن یک وجود قوی تری در فکر و دنیای درون خود میشود.  آن وجود قوی تر میتواند درد و عذاب تجاوز‌ها ی جنسی‌ و روحی را تحمل کند تا فرصتی مناسب برای گریزبیابد.  در تمامی‌ ساعتی‌ که مرد به جلسه مشاوره میامد، ایشان به روشنی می‌توانست به یاد بیاورد آن لحظه‌ای را که  از آن پس، فرد دیگری آن هم پسر هم‌سن ولی‌ بسیار قوی تر جسم و روح و روان ایشان را احاطه می‌کند

این وجود قوی تر در قالب پسر بچه‌ای با نام و روحیات بسیار متفاوت، وارد وجود این کودک آسیب دیده میشود و جرات می‌کند که از دست اذیت و آزار جنسی‌ به دست فردی غریبه که همسایه خانه به خانه والدین ایشان بود بگریزد.  از آن پس، این کودک آسیب دیده تحت فرمان این پسر قوی تر و جسور قرار می‌گیرد که استفاده از خشونت، دزدی، استفاده از مواد مخدر، و زندگی‌ در کوچه پس کوچه‌های تاریک به زندگی‌ جدید خود با استفاده از رفتار‌های مخرب و بیمار گونه ادامه میدهد.  در مواردی که این کودک دو شخصیتی با نام خود و در وجود خود حرکت می‌کند، تنهایی، بهت و ناباوری باعث میشود که نه تنها دوستی‌ در محیط‌های تحصیلی‌ پیدا نکند، بلکه همکلاسی‌ها این فرد نو جوان را به سختی از خود دور میکنند چرا که ایشان رفتار‌هایش برای هیچ کس قابل فهم نیست.  مادر و پدر این فرزند غمگین و ساکت بر آن میشوند که ایشان را به پزشک نشان بدهند ولی‌ هیچ یک از مراقبت‌ها نتیجه‌ای نمیدهد، چرا که این نوجوان در درون خود گرفتار است

شرم و احساس گناه شدید باعث میشد که کودکی که مورد تجاوز واقع شده، سکوت برگزیند و درد روحی آزار جنسی‌ را تحمل کند.  شرمساری، ننگ، احساس  کثیف و بی‌ارزش بودن از جمله علائمی است که فرد دچار بحران روح با آن دست و پنجه نرم می‌کند، احساسی‌ که به درد‌های جسمی‌ طولانی مدت و بیماری‌های روحی و روانی‌ مرتبط است.  در مورد موکل من، ایشان به خاطر میاورد که در دنیای سیاه نامیدی و بهت زدگی چندین مرتبه  تلاش بر یافتن کمک می‌کند ولی‌ گویا در آن زمان کسی‌ متوجه نابسامانی روحی این کودک نشد.  شخصیّت جدیدی که در وجود این کودک رخنه و خانه می‌کند هر کاری می‌کند که انتقام ضربه‌های روحی به هم جسم خود را بگیرد. سال‌ها بدین سان  می‌گذرد و در سنین ۲۰ - ۳۰ این مرد جوان تحت شرایطی به بیمارستان رجوع می‌کند چرا که یادآوری و خاطرات اذیت‌های جسمی‌ و تنش‌های روحی باعث بحث چند جانبه‌ای در وجود ایشان شده بود. در مواقعی که شخصیت اصلی‌ غلبه میکرد، درد و رنج، نیاز به انتقام، ترس شدید از همه، انسان گریزی، افسردگی و فکر خودکشی‌ بیداد میکرد. در آن سالها این مرد به خانه پدری برمیگردد بدون این که کسی‌ بداند چگونه دنیای عجیب و تنهایی  در این مرد وجود دارد.  وقتی‌ که درد و رنج زیاد میشد، این مرد جوان از خود بیخود میشد و اجازه میداد که شخصیت دوم که فردی خشن و خطرناک بود ایشان را راه ببرد. حاصل آن سال‌ها چندین رابطه با دختران و پسران خیابانی بود که در این میان چیزی بجز شکست‌های بیشتر و ترد شدن‌های بیشتر دستگیر این مرد نشد.

در این میان این شخصیت دوم در رابطه‌اش با یک دوست دختر صاحب چند فرزند میشود بدون اینکه هیچ کدام از این دو شخصیت قبول مسئولیت بکنند.    حالا که این شخصیت دوم قدرتی‌ ندارد، درک این مسئله که این مرد صاحب چند فرزند است بسیار دشوار می‌باشد به گونه‌ای که ایشان صحبت از فرزندان همزاد خود می‌کند و نه فرزندان خود

مراجعه به روانشناس و رونپزشک هم بدون نتیجه می‌ماند چرا که این دو شخصیت متفاوت در شرایطی با هم همدستی میکردند برای کتمان واقعیت سختی که بری همگان هم قابل درک نبود

از سنّ ده سالگی به بعد، این جوان خاطره ای از خود واقعی‌ ندارد و هر چه که یاد میاورد رفتار‌های فرد و یا شخصیت دوم است. به این دلیل ایشان از مهارت‌های عادی مثل بهداشت شخصی‌، درک از تغذیه سالم، و یا انتخاب ‌پوشاک و خوراک بسیار محروم بوده، حالا که خود واقعی‌ می‌خواهد قالب شود، فرد از یافتن کمترین امکانات مثل تغذیه، جای خواب، پوشاک، و سرپناه عاجز مانده.  گویا که کودک ده ساله هرگز پس از آن بحران روحی رشد فکری - احساسی‌ - روحی نکرد

  گویا که مرد جوان برای همیشه با احساس ناامنی و نگرانی زندگی‌ میکرد. از طرفی‌ هم احساس بی‌اعتمادی به دنیای بیرون، همه دست به دست هم میداد که مرد دو شخصیتی ما در اعماق خود بیشتر فرو رود

از آنجایی که در مورد عارضه چند شخصیتی و یا بیماری چند گانه گی‌‌ فقط در کتابها و نشریات علمی‌ خوانده بودم، اکنون این فرد برای من می‌توانست دانشگاه حاضر و زنده‌ای باشد. از طرفی‌ شغل من در کلینیکی که تخصص آن در درمان درد‌های روحی عارض شده از تجاوز‌های جنسی‌ است به من این شانس را میداد که بیماری‌های روحی مرتبط به این پدیده قربانی شدن را  بشناسم و در کمک به التیام یافتن این درد‌ها بکوشم. از طرفی‌ مشخص بود که ایشان با توجه به تمامی‌ مسائل انسانی‌ قوی بوده که تا به حال به هر صورتی‌ توانسته بود آن شخصیت دوم را به قول خودش از وجود خود بیرون کند.

ولی‌ حالا سوال ایشان این بود که حالا بدون آن هویت قبلی‌ و یا شخصیت قویتر، خود واقعی‌

کیست؟

در پرسش این پاسخ فرد بر میگشت به خاطرات کمرنگی که از این کودک پیش از شروع بحران داشت. کودکی که تا سنّ ده سالگی شاهد زندگی‌ پر ملال پدر و مادری بود که خود دچار افسردگی و بیماری‌های مختلف بودند. 

این مرد از والدین خود خاطره شاد و مثبتی نداشت.  والدین مهاجرانی بودند که چند دهه قبل برای یافتن کار به کانادا آماده بودند و افرادی بودند که از هنر ولد بودن چیزی بجز تهیه مایحتاج فرزند نمی‌دانستند.  هر چه که بود، محیط خانه محیطی‌ غمزده و بدون نشاط بود، نه تشویقی و نه توجهی‌.

 البته دست درازی‌ها و آزار‌های جنسی‌ از طرف مرد همسایه تلنگر دیگری به وجود شکننده یک کودک ده ساله بود که محافظ، حامی‌، و یا مربی‌ نداشت.  در آن زمان پس از قدرت گیری شخصیت جدید، دیگر جایی برای خود واقعی‌ نبود و کودک برای فرار از شرایط سخت خود را تمام و کمال به هویت جدید تسلیم کرد.  شاید این دلیلی‌ بود که در این پنج سال گذشته که فرد تصمیم به بیرون کردن آن دیگری گرفت، ترس شدید و دلهره بودن و یا زندگی‌ با خود، ایشان را به حد فلج شدن در خانه حبس کرده بود

با توجه به نداشتن یک روح پرورش یافته با شرایط واقعی‌، این فرد اکنون در خود به جستجو مشغول بود. از طرفی‌ هم وقتی‌ در این سی‌ سال ایشان هیچ خاطره‌ای و یا تجربه زندگی‌ از خود را ندارد، اکنون این حس تهی بودن و بی‌ارزش بودن در کنار افکار مخرب و درون بحران زده  ایشان را به حد خودکشی‌ رسانده بود.  زندگی‌ این فرد در طی‌ سی‌ سال گذشته با رفتار‌ها و روش زندگی‌ آن شخصیت دوم تعریف میشد.  جالب بود که این فرد از دیگری صحبت میکرد که ایشان چگونه همیشه رفتار‌های بد و نابهنجار از خود نشان داده تا جایی که این فرد دیگر از دست همزاد خود خسته شده بود. 

در تعریف کلمه بد، ایشان مثال‌های بسیار داشت که هرکدام خود نمایانگر خشم فروخفته و عصیان یک انسان مورد تجاوز واقع شده بود

وقتی‌ که اشک‌های این مرد کمتر شد، خشم فروخرده سر بر افروخت.  همواره این پرسش که چرا من باید مورد تجاوز قرار میگرفتم، فرد را رها نمیکرد.   در این راه نگاه از گذشته دردناک کم کم و تدریجی‌ متوجه شرایط و نیاز‌های زمان حال شد.  از آنجایی این مرد  معتقد بود که دولت و یا مسئولین قادر به حمایت از قربانیان جرم و جنایت نیستند، ایشان چند اقدام به تماس با مسئولین در وزارت خانه‌های مربوطه گرفت ولی‌ از آنجایی راه ارتباط گیری سالمی نداشت، کمتر کسی‌ به ایشان گوش میداد.  از آنجایی هم که این فرد تجربه مثبتی هم در ارتباط با گروه‌های پزشکی‌ نداشت،در نتیجه ایشان معتقد بود که ارتباط بین اذیت و آزار‌های زمان کودکی و بیماری چند شخصیتی برای دیگران روشن نیست. نیاز فراوان گفتن داستان کم کم تبدلی به نیاز به درک خود شد و یافتن قدرت‌های درونی‌ و آرزوهای گمشده مثل بازی‌های کامپیتری و یا دوچرخه سواری

 پذیرش این امر که زندگی‌ آن کودک ده ساله برای همیشه از خط اصلی‌ خود خارج شده بود باعث شد که این فرد بتواند در راه یافتن خود واقعی‌ بیشتر بکوشد

حالا که این فرد قادر به یافتن نقطه امنی‌ بود که داستان خود را تعریف کند بدون این که سرزنش بشود و یا مورد قضاوت قرار بگیرد، بیشتر میشد به وجود و نیاز حس اعتماد در کار مشاوره درمانی تاکید کرد 

 قدم گذاشتن به سالن کلینیکی که من در آن کار می‌کردم در آن روز اول، به قول خود این فرد، آخرین تلاش بود چرا که بیمارستان و روانپزشک‌های قبلی‌ همه ایشان را روان پریش نامیده بودند بدون این که کسی‌ به دلیل اصلی‌ شروع بیماری چند شخصیتی بپردازد

در جلسات بعدی و در این دو سال ملاقات با این فرد، من درمانگر شاهد رشد و تغییر روحیه ای، در کنار افت و خیز‌های بسیار این فرد بودم.   این مرد علاقه فراوانی‌ به گفتن داستان خود داشت و معتقد بود که دنیا باید در مورد افراد چند شخصیتی بیشتر بداند.  موکل من از من هم قول گرفت که دیگران را از وجود این بیماری و شرط روحی مطلع کنم، که البته اهمیت راز داری در کار مشاوره درمان باعث میشود که این دستان را در قالبی بسیار سر بسته مطرح کنم بدون این که هیچ شانس شناسائی کردن فرد موکل من وجود داشته باشد.  برای این داستان هم به زبان مادری خود، ایشان به من این اجازه را داده که از ایشان مثال بیاورم برای باز کردن این بحث که بیماری‌های روحی روانی‌ بخشی از واقعیت روز مره بسیاری از ما می‌باشد.  جالب است که بدانید که این مرد که خانه‌ای نداشت و سالها در خیابان‌های ونکوور شرقی‌ شب‌ها به صبح رسانده بود، در حال حاضر ایشان موفق به یافتن  مسکنی مناسب شده و از داشتن زندگی‌ با شرایط سالم تری بسیار خوشحال است 

به امید همدلی و درک بیشتر مشکلات روح و روان

Poran Poregbal, Ma, RSW, RCC

Invitation to a Youth Presentation

 Invitation to youth Seminar Monday September 24, 2012

دومین جلسه مسائل جوانان، با سخنرانی‌ گروه جوانان سازمان آموزشگران خانواده دوشنبه شب ساعت ۶ تا ۸ عصر در مکان دلبروک سنتر برگزار میشود.   این فرصت را برای شندین مطالب مهمی‌ که گروه جوانان ما تهیه کرده اند از دست ندهید.  از آنجا که این این شب آخرین سمینار برنامه تابستانی ما می‌باشد، در نظر داریم که پس از سمینار گزارشی از برنامه‌های خود در این سازمان بدهیم و ساعتی‌ را در کنار هم بگذرانیم.  از داوطلبینی که میتوانند در آوردن  کمی‌ خوردنی مثل شیرینی و یا پیش غذا به ما کمک کنند بسیار استقبال می‌کنیم.  به امید دیدار.

Place: Chestnut room, North Building, Delbrook Centre, 600 West Queen Road, North Vancouver BC.

Info: 778-883-0591

رابطه احساسات با رشد مغز

Brain Development in Relation to Emotional Management

By: Poran Poregbal, MA, RSW, RCC

رابطه احساسات با رشد مغز

تحقیقات نشان میدهند که مغز ما مرکز ثبت وقایع، احساسات، و حوادث است، به گونه‌ای که یادآوری اتفاقات بد میتواند همیشه در دسترس باشد. مغز ما نمی‌تواند فاصله گذشته و حال را بداند، برای همین است که خاطرات ناگوار میتواند در حافظه انسان چنان جلوه کند که انگار آن حادثه در زمان کنونی‌ اتفاق می‌افتد. بحران‌های های روحی در شکل هر گونه نا‌ ملایمت در مغز فرزند رو به رشد ما درج میشود به صورتی‌ که به حواس شش گانه ما که تحت تاثیر مستقیم رشته‌‌های عصبی حامل آن احساس تاثیر مستقیم دارد و در آن نقش میبندد تا جایی که  هر آن میتوانند فرد را در لحظه غافل گیر کند. اینجاست که محققین مسائل روحی معتقد هستند که مغز انسان با توجه به تجربیات روزانه و احساسات درک شده در هر تجربه تکامل و شکل می‌گیرد. این تجربیات در روابط بین انسانی‌ اتفاق می‌افتد و در آن روابط به هر گونه که هستند، مغزما یاد می‌گیرد که در هر شکلی‌ از ارتباط چه حس کند و یا چگونه پیش فرض داشته باشد, به همین دلیل مغز در اثر تحریک در شرایط خاصی‌، ما را به رفتاراز قبل شکل گرفته در مغز متاثر از یک الگوی فکری میبرد .

و به همین دلیل تحریک‌هایی‌ وابسته به ترس، غم، نگرانی، مغز ما را تغییر میدهد. با اشاره به همین مشاهدات است که امرزه علم اثبات کرده است که مغز انسان به احساسات و عواطف از هر طیفی تغییر و رشد مییابد.

جالب است که بدانیم که مغز یک کودک ۳ ساله رشد ۹۰ درصدی از مغز یک بزرگسال را کرده در

صورتی‌ که بدن ایشان حدود ۱۸ درصد در مقایسه با یک بزرگ سال رشد کرد

محققین دانشگاه‌ها و موسسات علمی‌ آمریکای شمالی و کانادا، مشغول بحث و بررسی سیستم عصبی انسان در رابطه با اختلالات روحی هستند. به این دلیل نا همگونی احساسی‌  خشم، افسردگی، ترس، و یا نگران بودن را  میشود از دریچه نامتعادل بودن سیستم عصبی بدن تشریح کرد. این جهش وسیع علمی‌ اثبات می‌کند که چگونه نداشتن کنترل احساسی‌ میتواند به درد‌های مزمن چون سردرد، کمر درد، گردن درد، ناراحتی‌‌های هضمی، و یا درد سینه مرتبط باشند. اینجاست که عواطف و احساسات ما میتوانند چراغ راه ما برای شناخت بیشتر از خود و در نتینجه تغییر عواطف منفی‌ یا مخرب استفاده شود.

تحقیقات در مورد عملکرد مغز,  ما را امرزه به دنیای جدیدی از تکامل و تحول می‌رساند. ما میدانیم چرا ما یاد میگیریم که یک روش کار خاص خودمان داشته باشیم. ما یک خبر میشنویم، و یک تصویر و یا هزاران تصویر در ذهن خود میبینیم.  ما یک فکر می‌کنیم و هزاران فکر دیگر در ذهن ما به فعالیت میفتند.  در یک زمان کوتاه، اگر ما کنترلی بر افکار خود نداشته باشیم، دنیای ما میتواند تحت کنترل یک حمله فکری خراب شود.  اگر ما کنترل افکار خود را از دست دهیم، به مغز خود یاد میدهیم که ما را به دنیای پریشانی و ناراحتی‌ عادت دهد.  باید بدانیم که اگر چه مغز انسان عملکرد رفتارها را فرمان میدهد، ولی‌ انسان، دارای قدرت تفکر، اندیشه، استدلال، و تجسم راه حل می‌باشد.  مغز ما حافظ یک بخش تجسمی و یا جسم دادنی به دنیای اطراف ماست.  ما میندیشیم و هر اندیشه تبدیل به یک و یا هزاران تصویر دیگر میشود.  مغز ما نقش تبدیل، تنظیم، تعدیل، و تکمیل این هجم بیشمار اخبار، افکار، احساسات، و برداشت ذهنی‌ را ایفا می‌کند.  مغز ما یا حافظ افکار ما, خبرها را که ما به آن واکنش میدهیم در کامپیوتر خود ضبط می‌کند و آن را در موقع لزوم به جلوی چشم ما میاورد . تمام اطلاعاتی‌ که در ذهن یا مغز ما ذخیره شده اند به قولی‌ ملکه ذهن ما میشوند و با ما حرکت میکنند. 

پژوهش‌های هر چه گسترده تر امرزه در دانشگاه‌های معتبر آمریکا و اروپا به این نتیجه رسیده ا‌ند که، رابطه انسانی‌ عمل تشکل و سازماندهی مغز انسان است.   اگر تا به حال مغز انسان مکان فرمان دهی‌ و کنترل فعالیتهای انسان شناخته میشد، اکنون، عواطف و روابط احساسی‌ مرکز توجه در این مهم است. برای جهش و رشد فکری و یا تکامل مغز باید در نظر داشت که علایق و عواطف انسانی‌ نقش تعیین کننده دارند.  امرزه دانشمندان میدانند که مغز کودک با نگاه‌ها و توجه احساسی‌ مادر تنظیم میشود.  در مورد تشکیل خانواده باید به این مساله رسیدگی شود که روحیه قوی و فکر بالنده در کودکان ما نه تنها با تحصیلات بلکه با روابط سالم در محیط خانواده بوجود میاید.  رابطه انسانی‌ مرکز پخش و تقسیم انرژی و آگاهی‌ است و هر یک نفر از افراد خانواده در این امر سهیم هستند. تمام عکسهای‌های مغزئ نشان میدهند که سلوهای مرده مغز قادر به ترمیم خود هستند فقط با کمک عواطف انسانی‌.   به همیم دلیل میشود نتیجه گرفت که کمبود محبت و توجه چه صدمات مغزئ و کنترل احساسی‌ بوجود میاورند

. 

 این مورد کمبود محبت و توجه در روان درمانی بسیار مهم شناخته میشود: در اصل کمک به فرد برای کنترل احساس و عواطف سر خورده و یا پای مال شده. در واقع ناتوانی‌های روحی و عاطفی باعث مشکلات فکری و یا عاجز بودن از ایجاد و یا تنظیم یک رابطه سالم با محیط انسانی‌ میشوند.  نداشتن مهارت‌های لازم برای کنار آمدن با مسائل زندگی‌ آنجا شروع میشوند که فرد و یا کودک ما از توجه و ارتباط عاطفی سالم محروم میماند.  پدران و مادرانی که تعادل روحی ندارند و از روش‌های تنبیه، ناسزا گویی، کتک، بی‌ توجهی‌، و یا توهین به کودکان خود قصد تربیت ایشان را دارند، باید بداند که نه تنها مغز کودکان راه رشد خود را از دست میدهد، بلکه به اعتماد بنفس ایشان هم ضربه‌های جبران ناپذیری خو رده میشود

باشد که در این مهم انجام وظیفه کنیم و بدانیم که داشتن یک زندگی‌ سالم در گرو روابط عاطفی سالم می‌باشد,   ما میتوانیم در هر صورتی‌ به مغز خود فرمان بدهیم، اگر چه مغز ما دستگاه فرماندهی وجود انسانی‌ ما را در دست دارد.   علم روانشناسی‌ به ما یاد میدهد که چگونه این ملکه ذهن خود را بشناسیم و چگونه با ایشان توافق بر آرامش، سلامتی‌، و کنترل داشته باشیم.   باشد که با تمرین و تراپی، با تمرکز و یا کنترل عصبی خود بتوانیم زندگی‌ بهتری را برای خود برگزینیم

در خدمات مشاوره، یک مشاور حاذق و متخصص می‌بایست که به مراحل رشد ذهنی‌ و روحی فرد مراجعه کننده خود توجه کند  ، و با تشخیص اینکه فرد در کدامین مرحله  رشد مغزی، احساسی‌،  فکری، فردی، و اجتماعی , به سر میبرد،  ایشان میتواند به فرد برای یافتن راه حل کاربردی و مناسب شرایط فرد کمک کند. .

End.

جلسه سالیانه

انجمن آموزشگران خانواده

جلسه سالیانه گزارش فعالیت های انجمن آموزشگران خانواده به همراه سمیناری از گروه جوانان انجمن تحت عنوان "انتظارات جوانان از خانواده و جامعه" در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲ برگزار میگردد.  در این جلسه ضمن ارائه گزارشی از فعالیت های انجام شده در یکسال گذشته، در خصوص برنامه های آتی انجمن نیز اطلاعاتی در اختیار حاضرین قرار داده خواهد شد. همچنین گروه جوانان و مشاوران در بخشی از این نشست در ارتباط با نیاز های جوانان اطلاعات مفیدی را بیان خواهند نمود.

Dear Community members

Iranian Educators Society for Families invites you to attend our 2012 annual meeting in conjunction with a coffee reception & seminar on Monday September 24, 2012 at 6 pm in the evening. The seminar is a about youth and their needs in our community, which will be covered by our Youth Team of counsellors and support workers. This is an opportunity for all members to socialize, listen to our youth team along with our annual report.

Place: Delbrook Rec-Centre – Chestnut room, North Building, 600 West Queens RD, North Vancouver BC.

Info and Registration: Poran Poregbal 778-883-0591 and Ali Khoddami 778-378-6177

info@iranianeducators.com